3.2.2.4 Αυτοκατευθυνόμενη Δραστηριότητα

Κεφάλαιο 2. Ενότητα 2: Κοινωνικές δεξιότητες των μαθητών

Δραστηριότητα αυτοκατευθυνόμενης μάθησης_4

Θέμα:
Τύπος: Άσκηση μεταξύ ομοτίμων για την αυτο-κατηγοριοποίηση στην αναβλητικότητα. Συμβουλευτική με ομότιμους για τη δημιουργία μιας προσωπικής στρατηγικής κατά της αναβλητικότητας

Διάρκεια:
1 ώρα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτή τη δραστηριότητα αυτοκατευθυνόμενης μάθησης. Σε αυτή τη συνεδρία, θα εξερευνήσετε την αναβλητικότητα - τα είδη της, τους λόγους της και πώς επηρεάζει τις μαθησιακές εμπειρίες των μαθητών, ιδίως εκείνων που προέρχονται από κοινωνικοοικονομικά μειονεκτούντα περιβάλλοντα. Η κατανόηση της αναβλητικότητας μπορεί να σας δώσει ιδέες για το πώς να υποστηρίξετε τους μαθητές σας πιο αποτελεσματικά.

Αυτό το υλικό έχει σχεδιαστεί για να σας βοηθήσει να προβληματιστείτε σχετικά με τους διαφορετικούς τύπους αναβλητικότητας, να συμμετάσχετε σε στρατηγικές διαβούλευσης με ομοτίμους και να εφαρμόσετε αυτές τις γνώσεις στη διδακτική σας πρακτική. Στο τέλος αυτής της συνεδρίας, θα έχετε αναπτύξει πρακτικές στρατηγικές για να βοηθήσετε τους μαθητές να δημιουργήσουν τα δικά τους σχέδια κατά της αναβλητικότητας.

Πριν προχωρήσετε, διαβάστε προσεκτικά τις πληροφορίες που παρέχονται. Στο τέλος αυτού του υλικού, θα ολοκληρώσετε δύο αυτοκατευθυνόμενες δραστηριότητες που θα ενισχύσουν την κατανόησή σας. Οι δραστηριότητες αυτές έχουν σχεδιαστεί για να είναι αναστοχαστικές και πρακτικές, βοηθώντας σας να εφαρμόσετε τις γνώσεις που αποκτήσατε με ουσιαστικό τρόπο.

Κατανόηση της αναβλητικότητας και των τύπων της

Η αναβλητικότητα μπορεί να οριστεί ως η εκούσια καθυστέρηση μιας προβλεπόμενης δράσης, παρά το γεγονός ότι αναμένονται αρνητικές συνέπειες από την καθυστέρηση (Steel, 2007). Είναι ένα κοινό ζήτημα μεταξύ των φοιτητών, αλλά οι λόγοι της αναβλητικότητας μπορεί να ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό. Παράγοντες όπως η χαμηλή αυτοεκτίμηση, ο φόβος της αποτυχίας ή η έλλειψη κινήτρων παίζουν συχνά σημαντικό ρόλο (Sirois & Pychyl, 2013). Για τους κοινωνικοοικονομικά μειονεκτούντες φοιτητές, πρόσθετοι στρεσογόνοι παράγοντες, όπως οι οικονομικοί περιορισμοί, οι οικογενειακές ευθύνες ή η έλλειψη ακαδημαϊκής υποστήριξης, μπορούν να ενισχύσουν τις τάσεις αναβλητικότητας.

Είναι σημαντικό να καταλάβετε ότι δεν είναι όλοι οι αναβλητικοί το ίδιο. Με την κατηγοριοποίηση των συμπεριφορών αναβλητικότητας, οι εκπαιδευτικοί μπορούν να κατανοήσουν καλύτερα τις ατομικές προκλήσεις των μαθητών τους και να προσαρμόσουν την υποστήριξή τους ανάλογα. Ακολουθούν οι πέντε συνήθεις τύποι αναβλητικότητας που προσδιορίστηκαν από τους Ferrari, Johnson και McCown (1995):

1. Ο τελειομανής
   Αυτός ο μαθητής αποφεύγει τις εργασίες, εκτός αν αισθάνεται ότι μπορεί να τις ολοκληρώσει τέλεια. Ο φόβος της αποτυχίας τους κάνει να αναβάλλουν, καθώς πιστεύουν ότι δεν είναι ποτέ "αρκετά καλοί".
2. Ο ονειροπόλος
   Αυτός ο τύπος απολαμβάνει να σκέφτεται ιδέες, αλλά δυσκολεύεται να τις μετατρέψει σε εφαρμόσιμα σχέδια. Έχουν την τάση να αναβάλλουν τη φάση εκτέλεσης των εργασιών και να παρασύρονται από τις δυνατότητες.
3. Ο αποφεύγων
   Οι αποφεύγοντες χρονοτριβούν για να ξεφύγουν από δυσάρεστα συναισθήματα όπως το άγχος ή ο φόβος της κρίσης. Αναβάλλουν εργασίες που τους κάνουν να αισθάνονται ευάλωτοι ή ανασφαλείς.
4. Ο δημιουργός κρίσεων
   Αυτός ο μαθητής ευδοκιμεί στην πίεση της τελευταίας στιγμής. Πιστεύει ότι εργάζεται καλύτερα κάτω από άγχος, καθυστερώντας σκόπιμα τις εργασίες για να δημιουργήσει μια κατάσταση κρίσης.
5. Ο Υπερπλήρης
   Οι υπεράριθμοι φοιτητές αναλαμβάνουν πάρα πολλές υποχρεώσεις. Η αναβλητικότητά τους προέρχεται από την αδυναμία τους να ιεραρχήσουν αποτελεσματικά τις προτεραιότητές τους, οδηγώντας σε συνεχείς καθυστερήσεις και ημιτελείς εργασίες.

Η κατανόηση του μοναδικού τύπου αναβλητικότητας στον οποίο ανήκει ένας μαθητής μπορεί να βοηθήσει στην εξατομίκευση των παρεμβάσεων και των συμβουλών, διευκολύνοντας τους μαθητές να αναπτύξουν δεξιότητες διαχείρισης του χρόνου που τους εξυπηρετούν.

Δημιουργία στρατηγικών κατά της αναβλητικότητας

Μόλις οι μαθητές προσδιορίσουν τον τύπο αναβλητικότητας που τους ταιριάζει, μπορούν να αρχίσουν να δημιουργούν στρατηγικές που να αντιμετωπίζουν άμεσα τις τάσεις αναβλητικότητας. Παρακάτω παρατίθενται ορισμένες στρατηγικές που έχουν υποστηριχθεί από έρευνες και έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές για την αντιμετώπιση της αναβλητικότητας (Sirois & Pychyl, 2013):

• Κατανομή εργασιών: Πολλοί μαθητές αναβάλλουν επειδή οι εργασίες φαίνονται υπερβολικές. Βοηθώντας τους μαθητές να χωρίσουν τα μεγάλα έργα σε μικρότερα, μπορεί να μειώσει το άγχος και να ενθαρρύνει την παραγωγικότητα.
• Λογοδοσία από ομότιμους: Έχει αποδειχθεί ότι η συνεργασία των μαθητών με έναν ομότιμο που μπορεί να τους βοηθήσει να παραμείνουν στην πορεία τους μέσω τακτικών ελέγχων βελτιώνει την ολοκλήρωση των εργασιών και την παρακίνηση.
• Καθορισμός εφικτών στόχων: Πολλοί αναβλητικοί παλεύουν με τον καθορισμό μη ρεαλιστικών στόχων. Ενθαρρύνετε τους μαθητές να θέτουν βραχυπρόθεσμους, εφικτούς στόχους και να επιβραβεύουν τον εαυτό τους όταν τους επιτυγχάνουν.
• Εργαλεία διαχείρισης χρόνου: Η εισαγωγή των μαθητών σε εργαλεία όπως σχεδιαστές, χρονοδιαγράμματα ή εφαρμογές παρακολούθησης του χρόνου μπορεί να τους βοηθήσει να απεικονίσουν το φόρτο εργασίας τους και να κάνουν τη διαχείριση του χρόνου τους πιο αποτελεσματική.

Οι διαβουλεύσεις μεταξύ ομοτίμων είναι ιδιαίτερα χρήσιμες, καθώς οι μαθητές μπορούν να παρέχουν αμοιβαία υποστήριξη, να μοιράζονται στρατηγικές και να λογοδοτούν ο ένας στον άλλον. Είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη ότι οι κοινωνικοοικονομικά μειονεκτούντες φοιτητές μπορεί να ωφεληθούν ακόμη περισσότερο από τις διαβουλεύσεις μεταξύ ομοτίμων, καθώς συχνά δεν έχουν πρόσβαση σε εξωτερική ακαδημαϊκή υποστήριξη (Steel, 2007).

Αυτοκατευθυνόμενες δραστηριότητες

Αυτές οι δραστηριότητες έχουν σχεδιαστεί για να εμβαθύνουν την κατανόηση των τύπων αναβλητικότητας και την ανάπτυξη προσωπικών στρατηγικών κατά της αναβλητικότητας. Παρακαλείστε να ακολουθήσετε προσεκτικά τις οδηγίες και να αφιερώσετε χρόνο για να σκεφτείτε το κάθε βήμα. Στο τέλος της συνεδρίας, θα έχετε πολύτιμες γνώσεις για να τις εφαρμόσετε στην επαγγελματική σας πρακτική.

Επιλέξτε μία από τις δύο δραστηριότητες και γράψτε ένα κείμενο περίπου 200 λέξεων απευθείας στην πλατφόρμα.

Δραστηριότητα 1: Αυτοαναστοχασμός και κατηγοριοποίηση (20 λεπτά)

Σε αυτή την πρώτη δραστηριότητα, θα αναλογιστείτε τις δικές σας συνήθειες αναβλητικότητας και θα κατατάξετε τον εαυτό σας σε έναν από τους πέντε τύπους αναβλητικών. Αυτό θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε καλύτερα τις δικές σας τάσεις αναβλητικότητας και πώς αυτή η γνώση θα μπορούσε να εφαρμοστεί όταν εργάζεστε με μαθητές.

1. Βήμα 1: Αναλογιστείτε τις εμπειρίες σας με την αναβλητικότητα. Σκεφτείτε πώς διαχειρίζεστε τις εργασίες και τις προθεσμίες σας και σκεφτείτε ποιος τύπος αναβλητικότητας περιγράφει καλύτερα τη συμπεριφορά σας:
• Ο τελειομανής
• Ο ονειροπόλος
• Ο αποφεύγων
• Ο δημιουργός κρίσεων
• Ο υπερπλήρης
2. Βήμα 2: Γράψτε μια σύντομη παράγραφο που να περιγράφει με ποιον τύπο αναβλητικότητας ταυτίζεστε περισσότερο. Σκεφτείτε πώς αυτό επηρεάζει την παραγωγικότητα και τη διαχείριση του χρόνου σας. Να είστε ειλικρινείς σχετικά με τυχόν δυσκολίες που αντιμετωπίζετε.
3. Βήμα 3: Με βάση τον προβληματισμό σας, σκεφτείτε αν η αναβλητικότητά σας είναι καταστασιακή (εξαρτάται από συγκεκριμένες εργασίες ή περιβάλλοντα) ή αν πρόκειται για ένα σταθερό μοτίβο. Γράψτε μερικές σημειώσεις σχετικά με το πώς αυτό επηρεάζει τη διδασκαλία ή τις επαγγελματικές σας ευθύνες.
4. Σημειώσεις του συντονιστή:
• Ενθαρρύνετε τους συμμετέχοντες να είναι ανοιχτοί στον προβληματισμό τους και να αποφεύγουν την κριτική. Αυτή η δραστηριότητα έχει ως στόχο να προάγει την αυτογνωσία.
• Οι συμμετέχοντες μπορούν να μοιραστούν τους προβληματισμούς τους με έναν συνεργάτη ή σε ομαδικό πλαίσιο για να προωθήσουν τη συζήτηση και τις ιδέες τους.

Δραστηριότητα 2: Διαβούλευση με ομοτίμους για τη δημιουργία μιας στρατηγικής κατά της αναβλητικότητας (40 λεπτά)

Σε αυτή τη δεύτερη δραστηριότητα, θα συνεργαστείτε με έναν συμμαθητή σας (ή μια ομάδα) για να αναπτύξετε μια προσωπική στρατηγική κατά της αναβλητικότητας. Αυτή η στρατηγική θα πρέπει να είναι πρακτική και προσαρμοσμένη στον τύπο αναβλητικότητας που έχετε εντοπίσει. Στόχος είναι να δημιουργήσετε ένα ρεαλιστικό σχέδιο που θα μπορείτε να εφαρμόσετε τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό πλαίσιο.

1. Βήμα 1: Συνεργαστείτε με έναν συνάδελφο (αν υπάρχει) ή, αν εργάζεστε μόνοι σας, φανταστείτε ότι θα συμβουλευτείτε έναν συνάδελφο.
• Συζητήστε τον τύπο αναβλητικότητας που προσδιορίσατε στη Δραστηριότητα 1. Μοιραστείτε τυχόν προκλήσεις που αντιμετωπίζετε στη διαχείριση του χρόνου και την ολοκλήρωση των εργασιών.
• Εάν εργάζεστε μόνοι σας, γράψτε τι θα μοιραζόσασταν σε μια διαβούλευση με ομότιμους.
2. Βήμα 2: Σκεφτείτε στρατηγικές που θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε την αναβλητικότητα, λαμβάνοντας υπόψη τον τύπο της αναβλητικότητάς σας. Εξετάστε τις ακόλουθες τεχνικές:
• Κατανομή μεγάλων εργασιών σε μικρότερα βήματα
• Θέτοντας βραχυπρόθεσμους, εφικτούς στόχους
• Χρήση εργαλείων διαχείρισης χρόνου, όπως σχεδιαστές ή εφαρμογές
• Καθιέρωση λογοδοσίας από ομότιμους (τακτικός έλεγχος)
• Δημιουργία συστήματος ανταμοιβής για την ολοκλήρωση εργασιών
3. Βήμα 3: Καταγράψτε την προσωπική σας στρατηγική κατά της αναβλητικότητας με βάση τη συζήτηση ή τον προβληματισμό σας. Συμπεριλάβετε συγκεκριμένες ενέργειες που σκοπεύετε να κάνετε, όπως ο καθορισμός προθεσμιών, η παρακολούθηση της προόδου και η εξεύρεση τρόπων για να παραμείνετε παρακινημένοι.
4. Βήμα 4: Μοιραστείτε τη στρατηγική σας με τον σύντροφό σας (εάν υπάρχει) ή σκεφτείτε πώς θα την εφαρμόσετε στην καθημερινότητά σας. Σκεφτείτε πώς αυτή η στρατηγική θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσετε τους μαθητές σας που παλεύουν με την αναβλητικότητα.
5. Σημειώσεις του συντονιστή:
• Ενθαρρύνετε τους συμμετέχοντες να είναι συγκεκριμένοι στη στρατηγική τους. Οι γενικές λύσεις συχνά αποτυγχάνουν να αντιμετωπίσουν τη βασική αιτία της αναβλητικότητας.
• Τονίστε τη σημασία της λογοδοσίας. Εάν οι συμμετέχοντες εργάζονται μόνοι τους, προτείνετε να ελέγχουν σε τακτά χρονικά διαστήματα κάποιον συνάδελφο ή συνεργάτη για να παραμείνουν στην πορεία.

Συμπέρασμα

Μέσω αυτών των δραστηριοτήτων, διερευνήσατε τις δικές σας τάσεις αναβλητικότητας και αναπτύξατε στρατηγικές για τη διαχείρισή τους. Οι ίδιες μέθοδοι μπορούν να προσαρμοστούν για να βοηθήσετε τους μαθητές σας που μπορεί να δυσκολεύονται με την αναβλητικότητα, ιδίως εκείνους που αντιμετωπίζουν πρόσθετες κοινωνικοοικονομικές προκλήσεις. Λάβετε υπόψη σας αυτές τις γνώσεις καθώς συνεχίζετε να υποστηρίζετε τους μαθητές σας στη βελτίωση της διαχείρισης του χρόνου και της παραγωγικότητάς τους